قطب راوندی در کتاب الدعوات از امام زين العابدين عليه السلام روایت کرده است که : پدرم [امام حسين عليه السلام‏]، روز شهادتش و هنگامى كه خون‏ ها مى‏ جوشيد، مرا به سينه‏ اش چسباند و اين گونه فرمود: «اى پسر عزيزم! دعايى را از من ياد بگير كه فاطمه عليها السلام، آن را به من آموخته است و به او هم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ياد داده است و به پيامبر صلى الله عليه و آله هم جبرئيل عليه السلام آموخته است و براى حاجت و نگرانى و اندوه و پيشامدهاى روزگار و حوادث سهمگين و سِتُرگ است»:

بِحَقِّ يس وَالقُرآنِ الحَكيمِ، وبِحَقِّ طه وَالقُرآنِ العَظيمِ، يا مَن يَقدِرُ عَلى حَوائِجِ السّائِلينَ، يا مَن يَعلَمُ ما فِي الضَّميرِ، يا مُنَفِّسُ عَنِ المَكروبينَ، يا مُفَرِّجُ عَنِ المَغمومينَ، يا راحِمَ الشَّيخِ الكَبيرِ، يا رازِقَ الطِّفلِ الصَّغيرِ، يا مَن لا يَحتاجُ إلَى التَّفسيرِ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ، وَافعَل بي كَذا وكَذا.

[آن گاه‏] فرمود: «در دعا بگو:" به حقّ ياسين و قرآن حكيم، و به حقّ طاها و قرآن عظيم! اى كه بر حاجت ‏هاى درخواست كنندگان، توانايى! اى كه از درون [همه‏] آگاهى! اى كه رنج جان‏ها را مى‏ زُدايى! اى كه [غم‏] گرفتاران را مى ‏گشايى! اى كه بر پيرمرد فرتوت، رحم می كنى! اى روزى رسان كودكِ خردسال! اى كه به تفسير، نياز ندارد! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و برايم چنين و چنان كن"».

دعا در برابر سختی ها منقول از امام جعفر صادق علیه السلام:

«یا عدتی عند شدتی و یا غوثی فی كربتی احرسنی بعینك التی لا تنام و اكفنی بركنك الذی لا یرام».