امام زمان کیست؟
 

امام زمان در عصر محمدی (ص) انسان کاملی است که جز در نبوت تشریعی و دیگر مناصب مستاثره‌ی ختمی، حائز میراث خاتم به نحوِ اَتم است؛ و مشتمل بر علوم و احوال و مقامات بطور اَکمل است، و با بدن عنصری در عالم طبیعی و سلسله‌ی زمان موجود است چنانچه لقب شریف صاحب الزمان بدان مشعر است.
 

 هر چند احکام نفس کلیه الهیّه وی بر احکام بدن طبیعی او قاهِر و نشئه‌ی عنصری او مقهور روح مجرّدِ کلّی وَلوَی اوست.

 و از وی به قائم، حجّةالله، خلیفةالله، قُطب عالم اِمکان و واسطه‌ی فیض و عناوین بسیار دیگر نیز تعبیر می‌شود.
 

این چنین انسان که نامش می برم
من ز وصفش تا قیامت قاصرم

 چنین کسی در این زمان، سِرِّ آل محمد - صلّی الله و علیه و آله - امام مهدیِ هادیِ فاطمیِ هاشمی، ابوالقاسم م‌ح‌م‌د نعم الخلف الصالح و دُرّ یک دانه امام حسن عسکری عَلیهِ الصّلوة و السّلام است.

إنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ( واقعه /۹۶)
الحَمدُ لِلَّهِ الَّذي هَدانا لِهٰذا وَما كُنّا لِنَهتَدِيَ لَولا أَن هَدانَا اللَّهُ( اعراف/۴۴)

رساله « نهج الولایه » ص ۷
حضرت علامه حسن زاده آملی(رضوان الله تعالی علیه)