دائماً طاهر باش و به حال خویشتن ناظر باش
عیوب دیگران را ساتر باش
با همه مهربان باش و از همه گریزان باش

این رمز موفقیت یک انسان است که در اجتماع زندگی کند
در عین حالی که در متن اجتماع هم هست، با همه گروه‌های مختلف اجتماع هم بر اساس ضرورت زندگی
روابط اجتماعی هم دارد، اما در عین حال خودش را در مقام توحید هم مشاهده باید بکند،
با اجتماع همه باشه اما در عین حال از همه گریزان باشه

این از همه گریزان باشه، یکی از مصادیق همه خودش هم هست
نه تنها از همه مردم گریزان هست به سوی حق متعال، که خدای متعال در قرآنش امر فرمود به ما
فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ، از همه فرار کنید به سوی حق متعال

چون اگر همه با خدای متعال باشند و شخص خودش هم با خدای متعال باشد
قطعا شری پیش نمی‌آید، اما به هر حال چون خلق‌اند، حدود دارند و هرکسی باید در حد خودش قدم بردارد
و نوعاً از غیر معصومین سلام الله علیهم اجمعین می‌بینیم که اشتباهات و خطاها و تجاوز از حدود رخ می‌دهد.

و لذا به ما امر فرمود: فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ
یکی از خصائص اهل ایمان حقیقی اینست که دائماً از مردم در حال فرار به سوی حق متعال‌اند.

اما معنایش این نیست که اجتماع را رها کند، دلسوزی نکند، مهربانی نداشته باشد.
با مردم انس و الفت نگیرد در راه خیر، با آن‌ها همگام نباشد، روابطش را از مطلق اجتماع قطع کند.

بعد در یک گوشه‌ای حالت رهبانیت بگیرد بگوید که من از همه فرار کرده‌ام، به خدای متعال پناه برده‌ام. این نیست!!!