در مجلس قبل روایتی از جناب پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل گردید که اگر اجازه فرمایید لطیفه‌ی در آن روایت را دنبال کنیم. حضرت فرمودند: چون امت من به واسطه‌ی رو کردن به دنیا آلوده می‌شوند و خداوند نیز شایسته نمی‌داند که ایشان با آلودگی به زیارت نماز مشرف شوند. لذا دستور فرمود که ابتدا دست و روی خود را بشویند و سپس به طرف نماز بروند. از این لطیفه معلوم می‌شود که وضو راهی برای طهارت از آلودگی است. انسان در اجتماع با بسیاری از افراد در ارتباط است در نتیجه قهراً همانند حضرت آدم رو به طرف آنان خواهد کرد و به محض رویارویی مطمئناً آلوده خواهد شد. چه بسا انسان با یک دعا خواندن حال خوشی پیدا می‌کند اما همین که از منزلش بیرون آمد و در اجتماع قرار گرفت، به محض نگاه کردن به چهره‌ی مردم این حال خوش از او گرفته می‌شود که این آلودگی را خودِ جانِ انسان به انسان گزارش می‌دهد و اعلام سقوط می‌کند. اما فرموده‌اند: وضو از بهترین راه‌های بر طرف نمودن آلودگیِ قهریِ در محیط است.

از آنجا که انسان در اجتماع آدمی مسلک بوده و همیشه با دیگران در ارتباط است، لذا همیشه آلودگی‌های اجتماع دامنگیرش خواهد بود. به عنوان مثال زمانی که فردی یک مال دزدی شده را به شما می‌فروشد اگر چه شما هم ندانید آن شخص این متاع را از چه راهی تهیه کرده است، با این حال باز آثار تکوینی آن مال را نمی‌توان برطرف نمود. حال اگرچه از جنبه فقهی به ما بگویند: چون پولی را که در مقابل آن متاع پرداخت نموده‌اید مالک بوده‌اید، پس در برابر آنچه به دست آورده‌اید نیز مالک هستید، اما تا زمانی که از این متاع استفاده می‌کنید همچنان آثار تکوینی آن ادامه خواهد داشت. مثلاً می‌بینید تا زمانی که آن لباس خرید شده را بر تن دارید روحیه‌ی حاکم قبلی خود را نداشته و حال نماز خواندن و خلوت کردن را ندارید. چه بسا گاهی با یک خوردن و نوشیدن درخانه‌ی دیگران یا با یک قدم زدن و رفت و آمد در اجتماع و با یک نگاه کردن به چهره‌ی مردم، آن اثر مطلوب معنوی از بین برود و باز برگرداندن حالی که از دست رفته خیلی مشکل است. وضو و طهارت تمام اثرات این آلودگی را برطرف می‌کند و انسان را نورانی می‌نماید.

عزیزان! کار شما نیز عبادت است. لذا صبح که به سوی مزرعه و محل کارتان می‌روید، قبل از آن وضویی بگیرید و رو به قبله «یا الله» بگویید و سپس به راه بیافتید. چرا که بی‌وضو نمی‌توان عبادت کرد، همچنان که بی‌وضو نمی‌توان به نماز روی آورد و یا بی‌احترام رو سوی خانه‌ی کعبه کرد و حج به جای آورد. زیرا مزرعه و محل کارتان، کعبه؛ و قطرات عرقی که در آنجا از جبین و بدنتان سرازیر می‌شود، کفاره‌ی گناهان شما است. هر مقدار که در حین کار عرق می‌ریزید، خودتان را صاف می‌کنید. پس هر صبح که برای کار برمی‌خیزید وضویی بگیرید و بعد از آن نوزده بار «بسم الله الرحمن الرحیم» به عدد حروف این آیه‌ی مبارکه تلاوت کنید تا آن «وضو» تطهیرتان کند و آن «بسم الله» آفات و بلیات و شعله‌های اشتعالات جهنمی دنیا را از شما دور نماید. این قدر به زور بازوی تان متکی نباشید، رزق را باید از جای دیگر بدهند همچنان که جناب رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرمایند: «دُم علی الطهاره یوسع رزقک.»{ ابن فهد فاری، مصباح الانس، ص ۱۱.} شما دائماً اهل طهارت و پاکی باشید، رزق‌تان وسیع خواهد شد. ان‌شاءالله عرض خواهیم کرد که اصلاً یکی از راه‌های به دست آوردن روزی، وضو است.