این پیام در ضیافتواره عشق (یادواره شهدای خوشواش) در تاریخ ۵ شهریور ۱۴۰۱ از استاد صمدی آملی در حال پخش زنده گرفته شد.

پیامی از استاد صمدی آملی به مخاطبین در ضیافتواره عشق (یادواره شهدای خوشواش) در تاریخ ۵ شهریور ۱۴۰۱ :

ان‌شاءالله خیر ببینید

ما دعاگوی مخاطبین هستیم از دل و جان 

ان‌شاءالله بتوانند توفیق پیدا کنند

مکتب امیرالمومنین و شیعه امیرالمومنین را به خوبی توسعه بدهند ان‌شاءالله.

.........

 علی علی آقا جان ما به تیر محبتت دل‌هایمان زخمی شده 

خوب تیر محبتت به دل ما نشسته، این تیری که تو زدی چه مزه داره، این زخمی که تو بزنی چه مزه داره،

علی علی، علی علی

رسول الله فرمود هرجا مشکل گیر کردی، ناد علی

داد بزنید بگید علی

 «اگر روح و جان ما طهارت پیدا کند رزق معنوی زیاد می‌شود.چه این‌که اگر جسم ظاهری ما طاهر باشد، رزق حسّی و مادی ما هم زیاد می‌شود. » پس هر کسی روزی و مال هم می‌خواهد باید پاک و طاهر باشد.

رزق و روزی غیر از مال مادی است. در روایات فرموده‌اند: «روزی و رزق، مقسوم است.» یعنی روزی هر کسی تقسیم شده است. در باطن عالَم روزی را برای افراد به مقدار وسعت وجودی هر شخصی ـ‌چه در امور مادی و چه در امور معنوی‌ـ تقسیم کرده‌اند، که اگر شخصی بیش از آن اندازه‌ی معیّن پرسه بزند و مانند مورچه مال به دست بیاورد، آن مقدار دیگر روزی‌اش نیست بلکه فقط مالی است که به دست آورده است، زیرا مال به دست آوردن، غیر از روزی به دست آوردن است. «روزی» آن مقداری را می‌گویند که شخص برای زنده ماندن به آن محتاج است. (همانند تنفس که بدن فقط آن مقدار لازم را جذب می‌کند نه بیش‌تر و نه کم‌تر از آن را)، همانند این‌که فردی خانه‌ای به طول هزار متر مربع برای خود بسازد در حالی که فقط به قسمتی از آن برای زندگی کردن نیازمند باشد. در این صورت، باطن عالم این خانه‌ی هزار متری را منزل آن فرد نمی‌داند، بلکه فقط آن مقداری که شخص برای زندگی به آن نیاز دارد را منزل او می‌داند و مابقی را اضافه به حساب می‌آورد. همان طور که در باطن نظام عالم، میزان عمر هر شخصی معیّن شده است، به همان مقدار هم رزق و روزی او تنظیم شده است.

وقتی کودکی به دنیا می‌آید و پستان مادر به دهانش گذاشته می‌شود آن مقداری که از شیر می‌مکد رزقش است و مابقی که از دهانش می‌ریزد رزق کودک نیست. بنابراین رزق و روزی هرگز کم نمی‌آید. امکان ندارد کسی صدسال زنده باشد امّا خداوند روزی هشتاد سال او را تأمین کند و بیست سال دیگر را بدون روزی باشد.

 حضرت آقا در عبارت فرمودند: «طهارت ارواح و قلوب، موجب مزید رزق معنوی و قبول عطایای الهیه علی ما ینبغی است.» در لفظ «علی ما ینبغی» سِرّ فراوانی وجود دارد. یعنی آن مقداری که سزاوار یک شخص است به او می‌دهند و آن مقدار نیز من حیث لا یحتسب است و هرگز به حسابش نمی‌آورند. 

 «اگر روح و جان ما طهارت پیدا کند رزق معنوی زیاد می‌شود.چه این‌که اگر جسم ظاهری ما طاهر باشد، رزق حسّی و مادی ما هم زیاد می‌شود. » پس هر کسی روزی و مال هم می‌خواهد باید پاک و طاهر باشد.

 
رزق و روزی غیر از مال مادی است. در روایات فرموده‌اند: «روزی و رزق، مقسوم است.» یعنی روزی هر کسی تقسیم شده است. در باطن عالَم روزی را برای افراد به مقدار وسعت وجودی هر شخصی ـ‌چه در امور مادی و چه در امور معنوی‌ـ تقسیم کرده‌اند، که اگر شخصی بیش از آن اندازه‌ی معیّن پرسه بزند و مانند مورچه مال به دست بیاورد، آن مقدار دیگر روزی‌اش نیست بلکه فقط مالی است که به دست آورده است، زیرا مال به دست آوردن، غیر از روزی به دست آوردن است. «روزی» آن مقداری را می‌گویند که شخص برای زنده ماندن به آن محتاج است. (همانند تنفس که بدن فقط آن مقدار لازم را جذب می‌کند نه بیش‌تر و نه کم‌تر از آن را)، همانند این‌که فردی خانه‌ای به طول هزار متر مربع برای خود بسازد در حالی که فقط به قسمتی از آن برای زندگی کردن نیازمند باشد. در این صورت، باطن عالم این خانه‌ی هزار متری را منزل آن فرد نمی‌داند، بلکه فقط آن مقداری که شخص برای زندگی به آن نیاز دارد را منزل او می‌داند و مابقی را اضافه به حساب می‌آورد. همان طور که در باطن نظام عالم، میزان عمر هر شخصی معیّن شده است، به همان مقدار هم رزق و روزی او تنظیم شده است.

وقتی کودکی به دنیا می‌آید و پستان مادر به دهانش گذاشته می‌شود آن مقداری که از شیر می‌مکد رزقش است و مابقی که از دهانش می‌ریزد رزق کودک نیست. بنابراین رزق و روزی هرگز کم نمی‌آید. امکان ندارد کسی صدسال زنده باشد امّا خداوند روزی هشتاد سال او را تأمین کند و بیست سال دیگر را بدون روزی باشد.

 حضرت آقا در عبارت فرمودند: «طهارت ارواح و قلوب، موجب مزید رزق معنوی و قبول عطایای الهیه علی ما ینبغی است.» در لفظ «علی ما ینبغی» سِرّ فراوانی وجود دارد. یعنی آن مقداری که سزاوار یک شخص است به او می‌دهند و آن مقدار نیز من حیث لا یحتسب است و هرگز به حسابش نمی‌آورند. 

دستورالعمل زیارت امام رضا (علیه‌السلام)

توصیه‌های عارفانه حضرت علامه حسن‌زاده آملی 

مقدمه و ماجرای هدیه دست‌خط

بسم الله الرحمن الرحیم. خاطره چهلم از کنار مضجع شریف و نورانی حضرت حجة مولانا امام رضا (روحی و روح العالمین لهم الفداء) که با همه فقر و نداریم، نیابةالزیارة همه دوستان و عزیزان هستم. این خاطره را محضر عزیزان بیان می‌کنم.

در خاطره ۳۵ وعده داده شد دستورالعملی که آقاجان در باب زیارت حضرت رضا (روحی فدا) در قبال هدیه دست‌خط حضرتش فرموده بودند را محضر دوستان عزیز بیان کنم؛ لذا شرح آن دستورالعمل نوری را حسن ختام این خاطرات قرار داده و این دفتر را به پایان می‌برم که: «پایان آمد این دفتر، حکایت همچنان باقیست».

چهارم فروردین بود که تابلوی دست‌خط شریف و مبارک حضرت رضا (روحی فدا) را محضر آقاجان تقدیم داشتم (سال ۹۱ در خاطره ۳۵ به طور مبسوط شرح داده شد). چون آقاجان دلشان می‌خواست که آن دست‌خط نورانی را بدون قاب داشته باشند تا زیارتش کنند و ببوسند، قرار شد یک نسخه بدون قاب محضرشان تقدیم نمایم. فردای آن روز، پنجم فروردین بود؛ به محضر باهرالنورشان مشرف شدم و یک نسخه بدون قاب تقدیم داشتم. چقدر بر آن بوسه زدم! دست کشیدند، به سر و صورت خویش کشیدند، بر سینه خودشان چسباندند و به روی سر گذاشتند.

خواستم از حضورشان مرخص شوم، فرمودند: «به پاس هدیه‌ای که آوردی که سبب روشنایی چشمان و شادی جانمان گردید، دقایقی بنشین تا نکاتی در باب زیارت حضرت ثامن‌الحجج (روحی فدا) عرض نمایم.» خیلی خوشحال شدم. عرض کردم: فدای شما آقاجان، لطف می‌فرمایید، به چشم؛ با دل و جان و همه وجود در محضر و خدمت شما هستم. واقعاً نه تنها با دو گوشم بلکه همه اعضا و جوارحم گوش شدند؛ طوری که بعد از گذشت سال‌ها همچنان دقیق و بی‌کم‌وکاست یادم هست، گویا آن فرمایشات نوری و عرشی بر لوح جانم حک شد.

بخش اول: دستورالعمل‌های زیارت حضرت رضا (علیه‌السلام)

آقاجان فرمودند:

۱. انس با زیارت‌نامه و روزه‌داری قبل از سفر

سعی کن با زیارت‌نامه حضرت انس داشته باشی؛ حداقل هفته‌ای یک بار هم که شده در منزل زیارت‌نامه‌شان را بخوان، به خصوص زیارت روز چهارشنبه که در مفاتیح نیز آمده است.

هرگاه قصد زیارت حضرت نمودی، تا مشرف شدن اگر فرصت و زمان داشتی، ۳ روز قبل از حرکت روزه بگیر. اگر به یک‌باره تصمیم به زیارت گرفتی و فرصت نبود، وقتی مشهد مشرف شدی آنجا اگر فرصت بود ۳ روز روزه بگیر یا حداقل یک روز را هم که شده روزه بگیر. اگر سفرت کمتر از ۱۰ روز بود، یک روز را از خوردن و آشامیدن امساک کن؛ نیت روزه نگیر، اما همچون روز عاشورا که روزه گرفتن جایز نیست، بهتر است که از آب و غذا امساک کنی.

۲. آداب غسل زیارت و صدقه

از منزل که حرکت می‌کنی، غسل زیارت به جا آور؛ غسل زیارتی که همه انبیا، اولیا، حضرت رسول و دیگر ائمه طاهرین (سلام الله علیهم) و ملائکةالله را نیز نیت کن. چرا که در آن مضجع شریف و نورانی تنها حضرت رضا (روحی فدا) را زیارت نمی‌کنیم، بلکه خیل عظیمی از انبیا و اولیا و دیگر ائمه طاهرین (سلام الله علیهم اجمعین) و ملائکه حافظین که غیر قابل شمارشند را زیارت می‌کنیم. هنگام غسل همه آن ذوات مقدسه را مد نظر داشته باش که این نشان ادب است.

هنگام حرکت، جدای از رفع خطر در طول سفر که صدقه می‌دهی، مبلغی هم به جهت زیارت حضرت صدقه بده. تعداد روزی که در مشهد هستی نیز به جهت و نیت زیارت حضرت صدقه بده. صدقه‌ای هم از جهت اینکه مقیم مشهد شدی و نیز غسلی هم از این جهت که غسل اقامت در مشهد، این را هم داشته باش.

۳. مراقبت‌های مسیر و اذکار تشرف

در طول مسیر از حرف‌ها و سخنان نسنجیده و نامربوط احتراز کن. سعی کن مشغول به صلوات بوده باشی یا ذکر شریف «یا ستار العیوب» و «یا غفار الذنوب» را تا حال و نشاط داری بیان کن.

برای تهیه اسکان (مسافرخانه یا هر جای دیگر) سعی کن به حرم مطهر خیلی نزدیک نبوده باشد (البته اگر عذری نیست)، تا هرگاه خواستی از اسکان به زیارت مشرف شوی، پیاده و قدم‌زنان و با طمأنینه و با سلام و صلوات و ذکر شریف «لا اله الا الله» و اذکار دیگر مشرف شوی؛ به خصوص با تکرار این دعا که:

«یا بَدیُ و یا بَدیع، یا قَوِیُّ و یا مَنیع، یا عَلِیُّ و یا رَفیع، صَلِّ عَلی مَن شَرَّفتَ الصَّلاةَ بالصَّلاةِ عَلَیه»

تکرارش کن و با این حال و با این اذکار به سمت حرم مشرف شو.

۴. آداب حضور در حرم مطهر و پوشش مناسب

سعی کن تا جایی که امکان دارد قبل از هر وعده که به زیارت مشرف می‌شوی غسل زیارت کن. اگر صبح مشرف شدی قبل از تشرف غسل کن، اگر بعد از ظهر مشرف می‌شوی باز غسل کن، اگر شب‌هنگام قبل از سحر مشرف می‌شوی باز هم غسل کن. یعنی در هر نوبت با لباسی طاهر و تمیز، با سر و وضعی مرتب و منظم مشرف شو.

مبادا با پیراهن آستین‌کوتاه و یا لباس‌های منزلی و راحتی مشرف شوی، چرا که در آن مضجع مبارک و نورانی چشم‌های فراوانی تو را نظاره‌گر است، تمام حالات و سکنات را دقت دارند و کمترین بی‌ادبی را برنمی‌تابند. به مقدار و اندازه بی‌ادبی از حقیقت و روح زیارت کم می‌کنند؛ آن انوار قدسی مأمور به این امر هستند.

گرچه حضرت امام رضا (روحی فدا) امام رئوف هستند، لکن بخشش و عنایت رحیمیه‌شان به مقدار ادب ظاهر است. البته بُعد رحمانیت حضرت برای همگان خواهد بود.

۵. زیارت‌نامه‌ها، نمازها و ادعیه سفارشی

هرگز بدون اذن دخول وارد نشو. دستوراتی که در مفاتیح آمده به احسن وجه انجام بده. در باب زیارت که آمد، از جمله زیارت امین‌الله و زیارت جامعه کبیره را حتماً بخوان. حدالمقدور هر زیارت‌نامه‌ای که می‌خوانی ایستاده بخوان.

نماز زیارت حضرت که دو رکعت هست، رکعت اول بعد از حمد سوره مبارکه یاسین و در رکعت دوم بعد از حمد سوره مبارکه الرحمن است را بخوان.

از جمله نمازهایی که حضرت امام رضا (روحی فدا) خیلی دوست دارند، نماز حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و نماز جعفر طیار (علیه السلام) است. در آن مضجع شریف حداقل یک بار هم که شده بخوان. کیفیت و نحوه به جا آوردن این دو نماز در مفاتیح آمده و شرحش توضیح داده شده است.

درباره نماز جعفر طیار سعی کنید در طول روزگار و زندگانی خودتان، ایام هفته، ماه و سال با آن انس داشته باشید. حداقل یک بار هم که شده در طول هفته به خصوص اگر فرصت شد در روز جمعه این نماز را بخوان، چرا که این نماز آثار و برکات زیادی دارد. نماز حضرت جعفر طیار (علیه السلام) نه فقط برای خواننده آن سبب نور و خیر و برکت می‌باشد، بلکه برای اهل خانواده‌اش، پدر و مادرش، برادر، خواهر، همسر و ویژه فرزندانش (به خصوص در تربیت فرزند) تاثیر به سزایی دارد. چقدر خوب است که انسان برای برآوردن حاجات خود که نذر می‌کند، نذرِ به جا آوردن نماز حضرت جعفر طیار (علیه السلام) نماید.

۶. پرهیز از رفتارهای نامناسب در حرم

در حرم شریف چیزی نخور. هرگز در آن مضجع نورانی نخواب.

(توضیح راوی داخل پرانتز: در این سال‌های اخیر تولیت محترم آستان قدس جهت رفاه زائران قسمتی از زیرزمین را در محدوده حرم اختصاص به استراحت و بیتوته شب زائران قرار داده؛ آن بحثش مجزا و مفصل است و فضای آن فرق می‌کند که اصلاً نوع کاربری‌اش برای این موضوع است؛ اینجا اشتباه نشود.)

بله، تا زمانی که حال و نشاط داری داخل حرم مشغول به زیارت باش. هر وقت احساس خستگی و کسالت نمودی و یا خوابت گرفت به محل استراحت خود برگرد. کیفیت زیارت مهم است نه کمیت آن، چرا که در همه اعمال کیفیت شرط است.

در هیچ جایی از صحن و سرا پا دراز نکن. از صحبت‌های بیهوده بپرهیز. با صدای بلند نخند، بهتر این است که اصلا نخندی و در آن مضجع شریف محزون باش. هنگام نماز جایی از حرم باش که مضجع شریف حضرت روبه‌رو یا سمت چپ و راست تو بوده باشد، طوری نباشد که به حضرت پشت کنی.

۷. زیارت قبور علماء و بزرگان مدفون در حرم

در حرم شریف بزرگانی از علمای امامیه مدفونند؛ اکثراً آثاری ندارند، اما بعضی از بزرگان مثل شیخ بهایی، شیخ حر عاملی و بعضی دیگر قبور شریفشان مشخص است؛ روی سنگِ دیوارِ آن فضاهایی که مدفونند نام و نشانشان مشخص است. حتماً به زیارت قبورشان مشرف شو.

استاد عزیزم جناب حضرت شیخ محمدتقی آملی (رحمت الله علیه) در قسمت باغ رضوان نزدیک قبر شریف فقیه سبزواری مدفون هستند؛ محضر ایشان عرض ادب و ارادت نما، چرا که این بزرگان واسطه فیض و رحمتند و در محضر حضرت گاهی حتی شفاعت می‌کنند زائران را.

۸. سحرخیزی، قرائت قرآن و ذکر یونسیه

سعی کن حداقل یک ساعت یا سه ربع مانده به اذان صبح در حرم باشی. بهتر است که نافله شب بخوانی. در حالات حضرت آمده که هر سه روز یک ختم قرآن می‌دادند؛ تا توان و حال داری در حرم قرآن بخوان، به خصوص قبل و بعد از نافله شب.

بعد از آداب زیارت گوشه‌ای خلوت اختیار کن، سر به سجده بگذار و ذکر یونسیه را زیاد تکرار کن:

«لا إلهَ إلّا أنتَ سُبحانَکَ إنّی کُنتُ مِنَ الظّالِمینَ»

که اگر در دل شب بوده باشد خیلی بهتر است.

زیارت‌نامه دیگر ائمه (علیهم السلام) را حداقل یک بار هم که شده در حرم شریف بخوان، به خصوص زیارت‌نامه حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) و زیارت حضرت امام موسی بن جعفر و حضرت جواد و حضرت معصومه (سلام الله علیهم) را، و صلوات بر حجج طاهره را حتماً بخوان، به خصوص صلوات بر حضرت صدیقه طاهره را زیاد بخوان؛ این صلوات شریف که از حضرت امام حسن عسکری (روحی لهم فدا) بوده و در مفاتیح بعد از زیارت جامعه کبیره بیان شده است.

۹. مراعات حال همسفران و آداب معرفتی زیارت

اگر همسفر داری مراعات حال همسفر و نیز در آن مضجع نورانی مراعات حال دیگر زائران را بنما.

به نیت همه مؤمنین و مؤمنات و شیعیان و عالمان و پدران و مادران زیارت نما، مرا نیز یاد داشته باش و به نیت من نیز زیارت کن.

بدان هر زائری که مشرف می‌شود، آقاجان حضرت رضا (روحی فدا) به استقبالش می‌آید و هر زائری که از حریمش برمی‌گردد به سمت موطن خود، حضرت بدرقه‌اش می‌کند. طوری زندگی و رفتار کن که این استقبال و بدرقه را بچشی و یا حداقل حس کنی.

استاد عزیز و بزرگوارم حضرت الهی قمشه‌ای (رحمت الله علیه) می‌فرمودند: همیشه با دعوت از جانب حضرت امام ثامن‌الحجج (روحی فدا) به زیارتش مشرف می‌شویم. البته همه زائران دعوت‌شده از جانب حضرت می‌باشند، لکن از دعوت‌شدگان، مهمانان ویژه‌ای هستند. گاهی آن ذوات مقدسه مظهر رحمانیت و رحیمیت حق متعال هستند. ارتباط خود را با حضرت چنان کن که هنگام تشرف به مضجع شریف و نورانی‌اش، شأنی از شئون رحیمیه‌اش میزبان تو بوده باشد.

روز چهارشنبه که روز زیارتی حضرت هست، روزی هست که در زمان حضورشان در مرو بارعام و ملاقات عمومی داشتند، بدون هیچ حاجب و نگهبان. این سنت حضرت همچنان باقی است.

تا به ملائک‌پاسبان مشرف شدی و به مقصد رسیدی، مبادا به خاطر یک سری حاجات خاکیِ کم‌ارزش و بی‌اهمیت پنداری که حاجت‌روا نشدی، که این عین بی‌ادبی و جهالت محض است. بعضی عوام‌الناس بی‌ادبند، می‌گویند ما که رفتیم هیچ گرهی از کار ما باز نشد، رفتیم یک و برگشتیم دو! پناه بر خدا، پناه بر خدا!

از جمله امور مهمی که سبب می‌شود ملائک به چشم و گوش و دل و جان انسان مهر بزنند و مانع ورودش به ملکوت عالم شوند، بی‌ادبی به ساحت قدسی ائمه طاهرین به ویژه حضرت امام رضا (روحی فدا) می‌باشد. مبادا چنین پنداری داشته باشی، که پنداری بدتر و بی‌ادبی و بی‌شرمی از این بیشتر و بالاتر سراغ ندارم.

زائرِ حجتِ خدا (روحی فدا) شدی، چه چیزی از این برتر و بالاتر و شریف‌تر؟ چگونه می‌توان شکر این نعمت عظمی را به جا آورد؟ لذا در آن مضجع شریف جهت ارزانی این نعمت حتماً نماز شکرانه به جای آور و سجده شکر زیاد داشته باش که بدین نعمت ارزانی شدی. و خواسته‌ای جز وجود مقدسش در حضور حضرتش نداشته باش؛ گرچه خود آن ذوات مقدسه فرمودند حتی نمک سفره خود را از ما بخواهید.

خب، یک سری حاجات مد نظر هست، لکن رشد و تعالی و متخلق شدن به صفات الهی و مشرف شدن به محضر نوری جناب انسان کامل مقدم بر همه حاجات بوده باشد؛ که این حاجات صرفاً با لقلقه زبان برآورده نمی‌شود، بلکه باید با تمام وجود و از لوح جان عامل به اوامرشان بوده تا وقتی محضرشان مشرف شدی و درخواست نمودی، إن‌شاءالله آن بزرگوار عنایت فرماید. خب، آنچه برایت لازم بود که در باب زیارت حضرت ثامن‌الحجج امام رضا (روحی فدا) بدانی و عمل کنی به عرض رسید.»

بخش دوم: راهکارهای درک مقام و شأن رحیمیه حضرت

با این فرمایش از آقاجان متوجه شدم که نکاتی که مد نظرشان بود به مقدار سطح معرفت و ظرفیتم که مرا تحمل آن بود بیان فرمودند. قطعاً دستورات شریف‌تر و لطیف‌تر و قوی‌تر از این امور نیز می‌باشد که برای اهلش خواهد بود.

وقتی فرمایش آقاجان به پایان رسید، خیلی سپاسگزاری و تشکر نمودم و عرض کردم: آقاجان، حضرت‌عالی فرمودید طوری با حضرت امام رضا (سلام الله علیه) ارتباط داشته باشم که هرگاه به مضجع نورانی‌شان مشرف می‌شوم، حضرت با آن شأن رحیمیه‌اش حقیر را بپذیرند. با لطف و محبتی که فرمودید و این نکات نوری را که بیان داشتید، منت بر این کمترین تمام کنید؛ بفرمایید که چه اعمالی سبب توفیق بیشتر این امر خواهد بود؟ یعنی اینکه چگونه و با چه رفتار و اعمالی می‌توان آن بُعد رحیمیه حضرت را درک کرد؟

همان‌طور که با لطف و محبت به حقیر نگاه می‌کردند، تبسمی نمودند و فرمودند:

«اینکه گفتند "نه خیمه نه خیمه‌جالسین" راست گفتند! اول که آمدی سریع خواستی برگردی، به قول خودت خواستی زیاد مزاحم نشوی، بعد از بیان این همه نکات و لطائف اشتهایت باز شد! چه اینکه از گذشته خوش‌اشتها بودی و به راه‌های مختلف مرا به حرف می‌آوردی. خوشم می‌آید طوری ورود می‌کنی که نمی‌شود به تو نگفت!

۱. رعایت ادب کامل در گفتار و رفتار

خب، در همین نکاتی که به عرض رسید چند عمل مطرح شد، دقت کن: اول اینکه عرض شد اهل ادب باش، مؤدب و عاقل. بزرگان فرمودند ادب نگه داشتن حد هر چیز است. ادب را در پوشش، گفتار، اعمال و رفتار خود مراعات کن، که در اعمال و اذکار و عبادات جای خود دارد. به تبع، اولاً باید در حد نهایت ادب را مراعات نمود. عاقل را اشاره کافیست. چقدر عالی فرمود:

از خدا خواهیم توفیق ادب / بی‌ادب محروم ماند از لطف رب

می‌دانی که این لطف، لطف خفیه رحیمیه حضرت رب است. ظهور اسم شریف رب مظاهری دارد که آن سر حدات و عالی‌اش حضرات معصوم (روحی لهم الفداء) هستند، که حضرت امام رضا (روحی فدا) را در این امر حظی وافر و دستی گشاده است. (دو سه جمله دیگر نیز در مورد حضرت و شأنیت آن بزرگوار فرمودند که اجازه بفرمایید بگذرم.)

۲. انس با قرآن کریم و سحرخیزی

و عرض شد که حضرت (سلام الله علیه) هر سه روز یک ختم قرآن می‌دادند. حالا نه اینکه هر سه روز یک ختم قرآن بدهی، اما انس خود را با قرآن بیشتر و بیشتر کن. و اینکه اهل سحر باش.

۳. حسن خلق و انفاق به نیازمندان

از بهترین خصلت‌ها که سبب جلب نظر رحیمیه صاحبان عصمت و ائمه اطهار (علیهم السلام) به ویژه حضرت امام رضا (سلام الله علیه) می‌شود، حسن خلق و انفاق (اعم از صدقه و قرض‌الحسنه) است که باعث گره‌گشایی امور مادی و مالی بندگان خدا می‌شود. تا جایی که شرایط اقتضا می‌کند در این امر انفاق کوتاهی نکن. چیزی که انسان را در خیلی از خصوصیات نیک موفق می‌کند و اثر به سزایی دارد، انفاق است.

اگر می‌خواهی اهل عفو و بخشش باشی، دارای خلق نیکو و روزی گسترده چه در امور مادی و چه در امور معنوی و بالاتر از همه مورد عنایت آن ذوات مقدسه قرار بگیری تا آن بزرگواران تو را زیر چتر و خیمه خویش جا دهند، اهل انفاق باش. امامان، بلندهمت و بلندنظر هستند؛ انسان‌های کوتاه‌فکر، بدخلق، کینه‌توز و بخیل را در خیمه رحیمیه خویش راه نمی‌دهند.»

وقتی فرمایشات آقاجان به اینجا رسید، کمی مکث نمودند و فرمودند: «حالا راضی شدی؟ دانستی که از جمله جوازهای ورود به ساحت قدسیِ خفیهٔ رحیمیهٔ حضرت چه هست؟ این گوی و این میدان! تو و این شبانه‌روز و این امام رضا (روحی فدا).»

جمع‌بندی راوی و ارکان مشرب سلوکی علامه

قطعاً عزیزان مستحضرند که اساس مشی سلوکی آقاجان، ترک محرمات، عمل به واجبات، کسب حلال و دارا بودن صفات عالیه هست. گرچه در این دستورالعمل شریف، آقاجان مشخصاً صفات عالیه را نفرمودند، لکن از بیان خصلت‌ها و روش‌ها و منش‌ها، کسب و استفاده از صفات عالیه مد نظر بوده که در کنار آن سه ویژگی، از ارکان مشرب سلوکی‌شان می‌باشد؛ تا حدی که این صفات عالیه را سبب به ثمر نشستن سلوک و به مقصد رسیدن سالک می‌دانند. چه اینکه حضرتش (روحی لهم الفداء) قریب به یک قرن چنین زندگانی و صاحب حیات طیبه بودند:

«وَآتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ ۚ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا»

💠 استاد صمدی آملی:

🌺 دستور العمل نماز توبه یکشنبه های هر ماه

زمان : از اذان صبح تا اذان مغرب

🔸 اول، غسل به نیت توبه روز یکشنبه؛

🔹وضو به نیت نماز توبه( حتی اگر وضو دارید)

🔸بعد، نیت نماز توبه ، چهار رکعت نماز پشت سر هم بدون قنوت و تشهد؛

🔹در هر رکعت، یک مرتبه حمد و سه مرتبه توحید و معوذتین( سوره فلق و ناس) را یک بار، بخوانید و بعد رکوع و دو سجده؛

رکعت دوم و سوم و چهارم مانند رکعت اول

🔸در پایان دو سجده در رکعت چهارم ، تشهد و سلام

🔹بعد نماز ، هفتاد بار استغفرالله ربّی و اتوبُ اِلیه؛

بعد، یک بار( حوقله) لا حَول و لا قوة الّا بِا الله العَلیّ العَظیم بگویید؛

بعد، بگویید: "یا عزیز یا غفار اغفرلی ذنوبی و ذنوب جمیع المؤمنین والمؤمنات فانّه لا یَغفر الذّنوبَ الّا انت"؛ 

و تا آخر اذکار ، اصلا بدن را تکان ندهید.

🔸بعد از نماز، هفت فرشته نازل می‌شوند.

🔹اولی می‌گوید؛ ان‌شاءالله یکشنبه آینده توفیق بشود که دوباره نماز بخوانید. 

🔸دومی می‌گوید؛ بر اهل تو و ذریّه تو مبارک باشد.

🔹سومی می‌گوید؛ تمام دشمنانت از تو راضی باشند.

🔸چهارمی می‌گوید؛ مرگت بر اساس ایمان هست. 

🔹پنجمی می‌گوید؛ پدر و مادرت از تو راضی می‌شوند هر چند غضب داشته باشند و بلکه، پدر و مادرت هم بخشیده می شوند و روزیت در دنیا و آخرت وسعت می‌یابد. 

🔸وفات، صد سکرات دارد.

بعد جبرئیل می‌گوید؛ من با ملک الموت نازل می شوم که سَکرات، کمتر شود.

🔹این دستورالعمل را پیامبر(ص) در معراج از جبرئیل گرفتند.

✅ جلسه بیست و نهم؛ شب عید سعید فطر ۱۴۴۵ (ه.ق)؛ ۲۱ فروردین ۱۴۰۳ (ه.ش)

⬅️ ‌سرّ مصون و سپر مخزون‌ 

⬅️از مشکات نور علوی و دستور فتوحات غیبی.‌

⬅️ ‌ دستور عمل به راز داری و محافظت ‌

⬅️برای بهره‌مندی کامل از برکات این حرز مبارک و فراخواندن پیروزی وعده داده شده ‌خداوند، باید ارکان زیر رعایت شود‌:‌

⬅️حضور قلب: خواندن حرز با نیت متمرکز و نفی افکار پریشان، به طوری که ارتباط با ‌منبع ولایت مستقیم باشد‌.‌

⬅️‌«این حرز، عزمت علوی است که مقهور نشود و سپر الهی است که روح و جسم را از ‌بلاهای زمان و دسیسه‌های شیاطین محافظت می‌کند. و الله من ورائهم محيط.»‌

⬅️ ‌دستور پیروزی و برآورده شدن حاجات
این عمل کلید پیروزی در سختی‌ها و کلید آسانی مشکلات است و طبق دستورالعمل‌های ‌زیر انجام می‌شود‌:‌

⬅️ذکر شریف: ‌﴿سَلَامٌ قَوْلًا مِّن رَّبٍّ رَّحِيمٍ بحقّ سرّ امیر المؤمنین﴾‌‌.‌‌ در یک جلسه ۴۳۲ بار‌ هنگام نیاز شدید و شرایط بحرانی، خوانده ‌می‌شود‌.‌

..............................
💠حُسنِ حَسَن

دستورالعمل ها:

1- از رسول الله صلّى اللّه علیه و آله و سلم:
بعد از هر نماز یک بار براى یافتن مقام قرب به حق که نائل شدن به مقامات معنوى است:
«اللّهمّ اهدنى من عندک و افض علىّ من فضلک و انشر علىّ من رحمتک و انزل علىّ من برکاتک»

2- و در سجده: اللهم ارزقنى حلاوه ذكرك و لقائك و الحضور عندك

3- بعد از هر نماز صبح 10 بار:
«سبحان اللّه العظیم و بحمده و لا حول و لا قوّة إلّا باللّه العلىّ العظیم»
براى مصون بودن از بیماریهاى بد چون خوره و پیسى و دیوانگى و مانند آنها

4-هر که بعد از نماز صبح و مغرب 7 بار:
«بسم الله الرحمن الرحیم  لا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم»
و 30 مرتبه:
«سُبحانَ اللهِ َو الحَمدُ لِلهِ وَ لا اِلهَ اِلا اللهُ وَ اللهُ اَکبَرُ»
بگوید از جمیع آفات و بلیات در امان خدای متعال است.

5-
امام صادق سلام الله علیه فرموده است: در شگفتم برای کسی که از چهار چیز بیم دارد، چگونه به چهار کلمه پناه نمی برد

5-1- در شگفتم برای کسی که ترس بر او غلبه کرده، چگونه به ذکر «حسبنا الله و نعم الوکیل» (آل عمران ایه 171) پناه نمی برد.در صورتی که خداوند به دنبال ذکر یاد شده فرموده است: پس (آن کسانی که به عزم جهاد خارج گشتند، و تخویف شیاطین در آنها اثر نکرد و به ذکر فوق تمسک جستند) همراه با نعمتی از جانب خداوند (عافیت) و چیزی زاید بر آن (سود در تجارت) بازگشتند، و هیچگونه بدی به آنان نرسید.

5-2- در شگفتم برای کسی که اندوهگین است چگونه به ذکر «لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین» (سوره انبیاء آیه 87) پناه نمی برد. زیرا خداوند به دنبال این ذکر فرموده است: «پس ما یونس را در اثر تمسک به ذکر یاد شده، از اندوه نجات دادیم و همین گونه مومنین را نجات می بخشیم.A » (سوره انبیاء آیه 88)

5-3- در شگفتم برای کسی که مورد مکر و حیله واقع شده، چگونه به ذکر «افوض امری الی الله، ان الله بصیر بالعباد» (سوره غافر آیه 44) ... پناه نمی برد.

زیرا خداوند به دنبال ذکر فوق فرموده است: «پس خداوند (موسی را در اثر ذکر یاد شده) از شر و مکر فرعونیان مصون داشت.» (سوره غافر آیه 45)

5-4- در شگفتم برای کسی که طالب دنیا و زیباییهای دنیاست چگونه به ذکر «ماشاءالله لا قوه الا بالله» پناه نمی برد، زیرا خداوند بعد از ذکر یاد شده فرموده است: «مردی که فاقد نعمتهای دنیوی بود، خطاب به مردی که از نعمتها برخوردار بود) فرمود: اگر تو مرا به مال و فرزند، کمتر از خود می دانی امید است خداوند مرا بهتر از باغ تو بدهد.»